Bazen Yoruluyor İnsan..

BAZEN YORULUYOR İNSAN... 

 Bazen öyle bir umutsuzluğa düşüyor Ki insan 

Eline dünyaları versen umrunda olmaz Çünkü kırgındır hayata karşı 

kırgındır insanlara etrafında olanlara 

kırgındır yaşamak zorunda kaldıklarına 

Elinden birşey gelmemesine kırgındır Boşa giden çabalarından 

Hayallerinin Sürekli yıkılmasından 

Hep yanlış anlaşılmaktan yorgundur insan 

 Bazen de susar insan 

Hani dile gelse dertler dayanmaz yürekler öyle bir gün gelir ki 

Dostun bir tebessümü yeter aslında 

Ama bunu bile çok görürler cana 

O yüzden susar,sadece susar bazen insan Uzun uzun anlatmaya kalksa 

Anlayanı olmaz zaten 

Bu yüzden umutsuzluğa 

Çaresizce sarılır bazen insan 

Bu yüzden yalnızlığa 

Umutsuzca gömülür gider insan 

Bazen de uzaklaşır insan 

Sığındığı limanlardan çok uzaklara 

Öyle bir dalıp gidiyor ki 

Uçsuz bucaksız bu dünyanın ortasında Kocaman bir mutsuzlukla 

Tek başına kalıyor insan 

Canından bıkmışçasına ölürcesine Arkasına bakmadan gitmek istiyor 

bazen insan Uzun uzun anlatmak değil Sessizce uzaklaşmak 

Hemde her şeyden herkesten 

Kendi taşıdığı candan bile 

Sıyrılıp gitmek istiyor bazen insan.

Yaman Karaca