Son Güz

Kayıp gidiyor sabahlar,
Ya gecelere ne demeli?
Daha dün Haziran' dı.
Şimdi karşılıyoruz Ekimi.

Kırıldı ışıklar yapraklar sarardı.
Çiçekler boynunu büktü.
Yeni sabahlara döküldü yapraklar.
Gidişlerin hüzünü çöktü.

Gökyüzü karardı, çığlık çığlık ağladı.
Ne gecesi ne gündüzü durmadı.
Kasım' a düştü kartanesi.
Buz tuttu Ocağı.

Nerde o baharın güzelliği?
Fırtınalara vurdu yüreğimi.
O güzelim günlerin neşesini,
Hep bu gidenler yağmaladı.

Gayrı gidin benden artık! Geleniniz olmasın.
Yüzüme gülüpte, beriden vuranınız olmasın.
Kalacaksa bana bu son güzünüz kalsın.
Dostluğunuz bana hiç uğramasın.