Yorgun

Bir dağ idim yıkıldım.
Parça parça bölündüm.
Beklemedim, beklemedim!
Yoruldum.

Bir ağaç idim, devrildim.
Binbir parçaya bölündüm.
İnanmadım, inanmadım!
Yoruldum.

Serpildi üzerime yağmur, filizlendim.

Zaman ilaç imiş, köklendim.
Artık insanlara sırt çevirdim.

Ruhum hala yorgun.

Hu deyip durdum,
Rabbime sığındım.

Sırdaşım Rabbim.

Şifacım Rabbim.

Dostum yok bundan öteye,

Ne sevgi ne güven, kalmadı kimseye!

Rabbim bana yeter herkeslerden önce.

Bundan sonrası yaradılanı severiz, yaradan dan ötürü!